Vanaf 1 tot en met 15 april heb ik het voorrecht gehad om weer een groep Rozekruisers te mogen begeleiden door het mooie land van Egypte. Het was een reis vol hoogtepunten, verrassingen en nieuwe ervaringen. Ik kan op deze plek niet ingaan op het inwijdende deel van onze reis, maar ik wel heel graag enkele van de andere bijzondere aspecten met jullie delen.
Zelfs de aankomst op het vliegveld van Cairo was al een grote verrassing. Het regende pijpenstelen. Dat doet het vrijwel nooit. De Egyptenaren zien regen als een zegen van God en het bleek inderdaad een heel goed voorteken voor deze reis te zijn. Wij gingen van hoogtepunt naar hoogtepunt. Dat begon al op dag één met ons bezoek aan Tell el Amarna. Dat is de locatie van de hoofdstad van farao Ichnaton, die volgens de overleveringen één van de grootmeesters van onze traditie was. Hij was de eerste die het monotheïsme van de Egyptische ingewijden tot staatsgodsdienst maakte. Wij hebben een bezoek kunnen brengen aan zijn tombe. Deze tombe is maar heel zelden open voor publiek en het was de eerste keer dat ik er naar binnen mocht. Onze meditatie in de grafkamer was een emotionele ervaring. De eerste van vele.
Op vrijdag bezochten wij de eerste piramides. Op de hoogvlakte van Dashour staan de zwarte, witte en rode piramide. Wij hebben gezamenlijk een privé bezoek kunnen brengen aan het binnenste van de rode piramide en daarna hebben de meest avontuurlijke leden van ons gezelschap ook de moeilijker toegankelijke knikpiramide bezocht. Deze laatste is de inspiratie van de spannende avonturenverhalen, omdat hij bijzonder complex is. Het echt gevaarlijke gedeelte is natuurlijk afgesloten voor publiek, maar het is nog steeds een spectaculaire plek. Beide piramides zijn gebouwd door farao Snofroe, de eerste koning van de vierde dynastie en vader van Cheops. Vóór deze twee heeft hij nog een grote trappenpiramide met allerlei kamers en gangen laten bouwen en zeven kleinere trappenpiramides zonder interne structuren. Zijn vele piramides waren misschien niet bedoeld als graftombes. Eén theorie is dat hij de hemel op aarde wilde bouwen, met piramides als sterren. Na Dashour zijn we doorgereisd naar Sakkara, waar we onder andere een bezoek hebben gebracht aan de trappenpiramide van koning Djoser. Hier was ik ook nog niet eerder binnen geweest. Een lange gang met eer rij pilaren in het midden komt uit bovenaan een enorme schacht van 7 bij 7 meter en 28 meter diep, met onderin een granieten grafkamer. Hier staan is een surrealistische ervaring. Niets van wat ik heb meegemaakt in Egypte lijkt hier op.
Zaterdag bracht ons naar Luxor. Hier konden wij inschepen op de Afandine. Een romantisch oud schip met de uitstraling van de jaren ’20 van de vorige eeuw: houten lambrisering en zwart-wit portretten uit de 19e en vroege 20e eeuw, buitengewoon vriendelijke bemanning, heerlijk eten, een schaduwdek en een zonnedek. Hier mochten wij een ruime week verblijven terwijl we over de Nijl voeren en van waaruit wij vele andere tempels en monumenten konden bezoeken.
Op Eerste Paasdag gingen we eerst naar de grote tempel van Hathor in Dendera. Deze tempel is versierd met de astronomische kennis van de oude Egyptenaren. De beroemde Zodiak van Dendera is gestolen door vandalen en in 1821 naar Frankrijk verscheept. Ze is nu te bezichtigen in het Louvre. In de tempel is een replica op de oorspronkelijke plek aangebracht. Egypte vraagt al jaren om teruggave. Maar na een jarenlange schoonmaak is nu te zien dat het hele plafond van de eerste hypostyle zaal versierd blijkt te zijn met schitterende afbeeldingen van de dierenriem en andere belangrijke aspecten van de hemel. De kleuren die van onder een dikke laag roet tevoorschijn kwamen blijken na al die eeuwen nog net zo fris als toen de zaal nieuw was. Onze volgende bestemming was niet minder spectaculair. In Abydos ligt de grote tempel die koning Seti I gebouwd heeft. Hier is onder andere een vrijwel complete lijst te zien van de namen van alle farao’s. De gehate Hyksos koningen van de 15e dynastie en ‘ketterkoning’ Ichnaton ontbreken natuurlijk. De tempel heeft zeven kapellen Voorbij de kapel van Osiris ligt nog een complex van zalen waar de eigenlijke eredienst aan Osiris plaats vond. Achter de grote tempel ligt een nu bloot gelegd kleiner heiligdom dat Osireion genoemd wordt. Hier vonden in de oudheid de inwijdingen in de hoogste mysteriën plaats.
Tweede Paasdag bezochten we ’s ochtends de Westoever. Eerst de enorme tempel van Medinet Haboe, daarna de mooie tombe van Ichnaton’s grootvizier Ramose, de tempel van Hatshepsoet, de vallei der koningen en de kolossen van Memnon. Daarna lunchen en uitrusten aan boord en eind van de middag een bezoek aan de beroemde tempel van Luxor. De volgende ochtend brachten wij vóór zonsopgang een bezoek aan Karnak. Het is een heel bijzondere ervaring om de enige groep te zijn in het grootste tempelcomplex ter wereld. Wij hebben daar heiligdommen bezocht die normaal gesloten zijn voor publiek en we waren net klaar toen de eerste drommen toeristen binnenkwamen. Daarna zijn we gaan varen. De rust aan boord was een welkome afwisseling van de hectiek van de stad.
Ik wil dit verslag niet te lang maken. De tweede week van onze reis bestond eveneens uit een heerlijke afwisseling van bezoekjes aan eilanden in de Nijl, steden en stadjes, mystieke hoogtepunten in prachtige tempels en uiteindelijk de terugkeer naar Cairo met als klap op de vuurpijl een bezoek aan de Fayoum oase, de Sfinx en de Grote Piramide.
Ik hoop deze reis over een paar jaar weer te kunnen organiseren en het is mijn oprechte wens om dan weer zo’n mooie groep lieve mensen te mogen begeleiden langs de heiligste plaatsen van dit fantastische land.