Vorige maand heb ik het gehad over de rol die ieder van ons zelf heeft in het bekend maken van de Rozekruisers Orde en het belang van uw enthousiasme in het werven van nieuwe leden. Ik heb hier, zoals ik al gehoopt had, heel veel enthousiaste reacties op gekregen.

Naar aanleiding van mijn oproep heeft de AMORC Academie een heel mooie folder gemaakt. Die zullen wij via de maandelijkse leszending versturen aan iedereen die onze lessen op papier krijgt. Hij wordt natuurlijk ook op onze website geplaatst. En als u er een paar exemplaren van wil hebben om uit te delen, dan kan u deze vanaf de website zelf uitprinten of tegen kostprijs bij ons AMORC Verzendbureau bestellen.

Sommige delen van uw Pad legt u samen met anderen af, andere delen zijn innerlijke ervaringen die voor u alleen zijn bedoeld. Onze queeste kan als een eenzame weg voelen. Er zijn nu eenmaal dingen die u liever voor u wil houden omdat anderen het niet zouden begrijpen. De spirituele weg is in zekere zin een weg naar binnen. Verinnerlijking.

We hebben als mensen vaak de neiging om de oorzaken van tegenspoed buiten ons te zoeken en voorspoed aan onszelf toe te schrijven. Niet iedereen doet dat en wie het wel doet, doet dit natuurlijk niet altijd. Maar over het algemeen schrijven we vervelende ervaringen toe aan factoren die buiten ons liggen. Zelfs als het duidelijk is dat we zelf iets verkeerd hebben gedaan, hebben we de neiging om daar een smoes voor te bedenken.

Voor positieve ervaringen geldt dit ook, maar in mindere mate. Als alles meezit, lacht het geluk ons toe. Goede uitkomsten schrijven wij graag aan onze eigen inspanning toe. Vele mensen hebben daarom foefjes waarmee ze proberen dit geluk te beïnvloeden. Lucky charms en kleine ritueeltjes kunnen ons in de juiste gemoedstoestand brengen om optimaal te presteren. We concentreren ons op ons doel en manifesteren zo de gewenste uitkomst. We geven onze kinderen bijles in de hoop dat de schoolresultaten beter worden. En zovoorts.

Er komt in onze spirituele ontwikkeling een moment waarop wij beseffen dat ook karma niet een manier is van het Kosmische om ons ‘lessen te leren’. De wet van oorzaak en gevolg heeft geen doel. Er is geen persoonlijke of onpersoonlijke kracht buiten ons, die iets aan ons wil leren door onze fouten te bestraffen en onze goede daden te belonen. Wat ons overkomt kan allerhande oorzaken hebben. Sommige gebeurtenissen zijn het gevolg van ons eigen handelen, maar de meeste hebben wij niet in de hand. Wat wij doen met wat ons overkomt, wat wij er van leren, dàt is onze persoonlijke innerlijke queeste. Alleen het eigen bewustzijn ervaart een gebeurtenis als een straf of een beloning.

Zodra wij beseffen dat wat ons overkomt niet inherent goed of slecht is, gaan we het zien als een gebeurtenis. Het doet er dan niet meer toe wiens ‘schuld’ het is. Het doet er alleen toe hoe wij er zelf mee omgaan. Mensen die alle tegenslag aan anderen toeschrijven, zullen nooit iets leren. Ze zullen nooit inzien dat ze zelf iets verkeerd gedaan zouden kunnen hebben en zullen dus hun eigen gedrag nooit veranderen. Pas als je er voor kiest om te kijken naar de gebeurtenis, je eigen gedrag, je gevoel en hoe die drie elkaar voortbrengen, kan je spreken van het ‘leren van karmische lessen’.