Vandaag wil ik u graag een stuk voorleggen dat rond 1960 is geschreven door frater Ralph M. Lewis. Het betreft de werking van zwarte kunst en hoe de zogenaamde zwarte broeders daar gebruik van maken. Ik ben van mening dat deze tekst, die de opvatting van de Rozekruisers van alle eeuwen heel duidelijk weergeeft, heel belangrijk is en weer eens onder jullie aandacht moet worden gebracht.
Ik citeer: ‘De Zwarte Broederschappen zijn verbonden met duivelsaanbidding en tovenarij. Dit laatste is een ceremoniële handeling waarbij de beoefenaar tracht zijn wil aan anderen op te leggen met behulp van bovennatuurlijke krachten. Zoals een gelovig mens tot God zal bidden zodat zijn hoogstaand voornemen gesteund mag worden, zo wordt verondersteld dat de zwarte-kunst-beoefenaar door bezwering, muziek, het uitspreken van bepaalde woorden en door gebaren, boosaardige krachten in beweging kan brengen die zijn boze bedoelingen ten uitvoer zullen brengen. De hele redenering heeft te maken met de opvatting dat bepaalde krachten in het universum als ideaal slechte bedoelingen hebben en ernaar streven die te vervullen. Wanneer een aanhanger van dit geloof eenmaal overtuigd is dat slechte bedoeling of een slecht uitvoerend orgaan in het universum niet bestaat, zou het hem volkomen duidelijk worden dat er dan ook geen hogepriesters van kunnen bestaan.
Zoals eens een occultist het zo correct onder woorden heeft gebracht “vergiftigt de zwarte-kunst-beoefenaar zichzelf om – naar hij gelooft – anderen te kunnen vergiftigen. Hij verdoemt zichzelf om anderen te kunnen folteren. Hij verwondt zichzelf dodelijk in de illusie dat hij anderen de dood zou kunnen aandoen.” Voorts is er gezegd: “in de godsdienst is het vertrouwen dat redt – in de zwarte kunst is het vertrouwen dat doodt.” Deze zegswijze tekent kort en bondig het enige gevaar van de zwarte kunst: het vertrouwen erin.
Het geloof in zijn werkzaamheid plant de suggestie, dat een bepaald kwaad tegen u werd uitgedacht, in uw eigen bewustzijn en het “mentale vergif” – zoals dr. H. Spencer Lewis het zo passend noemde – begint uw hele wezen te doordringen. De vrees belemmert uw denken, het verduistert uw rede, het beperkt uw waarneming. Tenslotte wordt elke ervaring door het slachtoffer met de vreesbrengende gedachte in verbinding gebracht en de werkelijke waarde wordt vertekend. Het redelijk leven houdt op, het hele leven maakt van de obsessie die een doodsangst wordt, het middelpunt van alles. De geestelijke en fysieke gezondheid worden langzamerhand ondermijnd. Rampen overvallen het individu in zijn economische en sociale wereld als gevolg van zijn eigen benadering. Hij verbeeldt zich echter dat dit alles het gevolg is van zwarte kunst, terwijl de oorzaak in feite in zijn eigen denkvermogen wordt verwekt en daar verblijf houdt. Elk ongeluk schijnt daarna zijn geloof te bevestigen en daardoor wordt zijn toestand steeds meer beklagenswaard, totdat hij tenslotte geheel en al het slachtoffer van zijn eigen vrees wordt.
Het is inderdaad een feit dat de zwarte-kunst-beoefenaar vaak riten en ceremoniën gebruikt die doen denken aan die van eerbiedwaardige, esoterische ordes. De wijze waarop ze echter worden gebruikt is slechts een imitatie van gebaren en uiterlijke vormen. De werkelijke mystieke en esoterische wetten worden niet gebruikt. De tovenaar weet dit misschien en doet het slechts om indruk op zijn gehoor te maken zoals een toneeltovenaar (goochelaar) dat zou doen, of hij zou zo onwetend kunnen zijn te geloven dat dezelfde riten kwaadwillend kunnen worden gebruikt met het doel geesten op te roepen.’
Ralph Maxwell Lewis, FRC
Imperator
Een heel goed boek, waar dit veel uitgebreider in wordt uitgewerkt, is ‘Mental Poisoning’ van dr. H. Spencer Lewis. Het is als reader in het Nederlands verkrijgbaar via de webshop www.amorc.nl : Mentale vergiftiging.
De Engelse editie is gratis te downloaden door te klikken op Mental Poisoning by H. Spencer Lewis. Als deze koppeling niet werkt kunt u de volgende link in uw browser kopiëren:
https://www.rosicrucian.org/rosicrucian-books-mental-poisoning
